Pogórze

Pogórze

1

Jest to dzielnica Gdyni powstała przez przyłączenie części wsi Pogórze. Położona jest na południowym skraju wysoczyzny moreny płaskiej zwanej Kępą Oksywską, otoczonej pradolinami rzeki Redy i Chylonki
w mezoregionie Pobrzeże Kaszubskie. Tereny te są atrakcyjne turystycznie
z racji wspaniałych krajobrazów, unikatowych form ukształtowania terenu
i bogactwa świata przyrody.
Przez Pogórze przebiegają główne drogi wiodące z terenów zurbanizowanych do atrakcyjnych turystycznie, położonych w gminie Kosakowo rezerwatów
i plaż nadmorskich. Przebiegająca tędy droga z Gdyni Chyloni do Rewy stanowi sama w sobie atrakcję turystyczną, gdyż wije się na długim odcinku zboczem wysoczyzny, niczym droga górska (tzw. serpentyna). Dostarcza przy tym za dnia i nocą niepowtarzalnych widoków na dolinę, w której usytuowano Gdynię.
Historia

Pierwsza wzmianka o wsi Pogórze pochodzi z około 1245 roku, kiedy to za sprawą namiestnika gdańskopomorskiego Mściwoja I i jego żony Zwinisławy, powstającemu klasztorowi norbertanek w Żukowie nadano Kępę Oksywską. Z 1253 roku pochodzi interesujący dokument biskupa włocławskiego Wolimira, określający, iż w skład parafii oksywskiej wchodzi osiemnaście wsi, w tym Pogórze. Parafię w Oksywiu, obok Rumi, Pucka, Strzelna i Żarnowca, uznaje się za najstarszą w tej części Pomorza Gdańskiego. W latach dziewięćdziesiątych XIII wieku doczekała się odnotowania droga łącząca Pogórze z Rumią, będąca częścią ważnego szlaku handlowego Gdańsk – Puck.

 
credit